ตอนที่ 322 ภัยพิบัติหิมะครั้งใหญ่

หลี่เฉิงกานและหลี่ซื่อหมินยืนอยู่นอกตำหนักกานลู่ ทอดสายตามองหิมะที่โหมกระหน่ำลงมาภายนอก สองพ่อลูกต่างนิ่งเงียบไร้วาจา พลางคิดไปว่าวันพรุ่งนี้ยามกลางวันจะมีรายงานภัยพิบัติส่งมาจากกี่ท้องที่กัน

"พรุ่งนี้แต่เช้าตรู่ ปล่อยเหวยฮ่าวออกมา!" หลี่ซื่อหมินเอ่ยกับหลี่เฉิงกาน

"พ่ะย่ะค่ะ แต่หากปล่อยเหวยฮ่าวออกมา แล้วพวกขุนนางเล่าพ่ะย่ะค่ะ" หลี่เฉิงกานพยักหน้าพลางทูลถาม

"ก็นั่งคุกต่อไป ให้เหวยฮ่าวสะสางเรื่องเสร็จค่อยกลับไปนั่งต่อ เรื่องนี้คงต้องให้เหวยฮ่าวออกความคิดเห็น แล้วก็ ครั้งนี้เจ้าต้องควักเงินช่วยบ้างเพื่อบรรเทาภัย เคราะห์ดีที่ท้องพระคลังฝ่ายในยังมีเงินอยู่ มิเช่นนั้น ในใจเสด็จพ่อคงกระวนกระวายไม่น้อย

อีกทั้งเสบียงฤดูใบไม้ร่วงก็มิได้เสียหายรุนแรง ราษฎรยังมีข้าวกิน ตอนนี้คงมีแต่บ้านเรือนพังทลาย ทว่าหากขุดรื้อเอาเสบียงเหล่านั้นออกมาก็ยังพอกินได้ สิ่งสำคัญคือที่อยู่อาศัยและสิ่งของกันหนาว!" หลี่ซื่อหมินนั่งลงตรงนั้นพลางกล่าวกับหลี่เฉิงกาน