ตอนที่ 323 ปัญหาไม่ใหญ่โตนัก

เหวยฮ่าวบอกว่าแถบชานเมืองฉางอานยังพอทำเนา แต่พื้นที่อื่นคงเป็นเรื่องยุ่งยาก หลี่ซื่อหมินจึงมองเขา

"เสด็จพ่อ หม่อมฉันลองคำนวณคร่าว ๆ ดูแล้ว เฉพาะโรงงานรอบชานเมืองฉางอานก็รองรับราษฎรเข้าไปทำงานราวห้าหมื่นคน ค่าแรงของราษฎรเหล่านั้นนับว่าสูงมาก อีกทั้งที่บ้านยังทำไร่ไถนา สภาพความเป็นอยู่จึงย่อมดีกว่าที่อื่น ทางหมู่บ้านบริวารของหม่อมฉันก็มีคนไปทำงานอยู่ไม่น้อย ทุกบ้านต่างมีเงินเก็บกันบ้านละหลายก้วน

ภัยหิมะคราวนี้ แม้จะส่งผลกระทบใหญ่หลวง แต่หม่อมฉันคาดว่าปีหน้าพวกเขาจะสร้างบ้านเรือนขึ้นมาใหม่ได้โดยไม่มีปัญหา ที่หม่อมฉันกังวลก็คือ... และเท่าที่หม่อมฉันทราบ นอกกำแพงเมืองฉางอานมีราษฎรถึงเจ็ดแปดส่วนที่มีคนในบ้านออกไปรับจ้างทำงาน ไม่เป็นบ่าวไพร่ตามจวนต่าง ๆ ในเมืองฉางอาน ก็ไปทำงานตามโรงงานนอกเมือง ยิ่งกว่านั้นยามนี้ยังมีราษฎรจากหัวเมืองรอบนอกหลั่งไหลเข้ามาหางานทำในเมืองฉางอานอีกมาก เรื่องการฟื้นฟูบูรณะในแถบฉางอานจึงไม่น่ามีปัญหาอันใดพ่ะย่ะค่ะ!" เหวยฮ่าวอธิบายให้หลี่ซื่อหมินฟัง

หลี่ซื่อหมินได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "ตอนนี้เพียงยังไม่รู้ว่าขอบเขตความเสียหายจากภัยพิบัติครั้งนี้จะกินวงกว้างเท่าใด หวังว่าจะไม่หนักหนานัก!"

"เสด็จพ่อ หม่อมฉันประเมินว่าคงไม่เบาหรอกพ่ะย่ะค่ะ ตอนนี้หิมะยังคงตกไม่หยุด ทั้งไม่มีทีท่าว่าจะซาลงเลย เสด็จพ่อยังคงต้องเตรียมการรับมือไว้แต่เนิ่น ๆ ตามจวนต่าง ๆ ก็ต้องนำเสบียงอาหารออกมา นอกจากส่วนที่สำรองไว้แล้ว ที่เหลือต้องนำออกมากองไว้ทั้งหมด เพื่อป้องกันมิให้เสบียงของกระทรวงการคลังมีไม่เพียงพอ!" เหวยฮ่าวเอ่ยต่อ