ตอนที่ 338 หลี่หยวนอยากติดคุก

พอฝางเสวียนหลิงเสนอให้โบยเหวยฮ่าวสักสองสามที หลี่ซื่อหมินได้ยินเข้าก็มองฝางเสวียนหลิงพลางถามว่าล้อเล่นหรือไร หากโบยเหวยฮ่าวขึ้นมา ถึงตอนนั้นตนคงไม่รู้ว่าจะถูกคนใกล้ชิดที่สุดไม่กี่คนนั้นก่อเรื่องวุ่นวายใส่ขนาดไหน

"เช่นนั้นฝ่าบาทเห็นว่าควรลงโทษอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ ดูเหมือนจะลงโทษอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ทั้งนั้น!" ฝางเสวียนหลิงยิ้มเจื่อนมองหลี่ซื่อหมินแล้วเอ่ยถาม หลี่ซื่อหมินเองก็กลัดกลุ้มขึ้นมาเช่นกัน

"เอาไว้ค่อยว่ากันเถอะ อย่างไรก็ต้องมีหนทาง เจ้าเด็กนี่นับวันยิ่งใจกล้า บังอาจนัดต่อยตีกันกลางท้องพระโรง เฮ้อ เจ้าทึ่มนี่ ทำไมถึงไม่รู้จักจำใส่หัวเสียบ้างนะ!" หลี่ซื่อหมินถอนหายใจพลางกล่าว

"ฝ่าบาท การกระทำของเหวยฮ่าวเช่นนี้ถือว่าไม่เห็นฝ่าบาทอยู่ในสายตาโดยสิ้นเชิง ฝ่าบาทยังจำเป็นต้องอบรมสั่งสอนอย่างเข้มงวดพ่ะย่ะค่ะ!" จ่างซุนอู๋จี้เอ่ยขึ้น

หลี่ซื่อหมินได้ยินเช่นนั้นก็นิ่งเงียบ ในใจคิดว่าเหวยฮ่าวเอะอะก็ชอบขัดคอตนจริงอยู่ ทว่าอย่างหนึ่งคือนิสัยของเขาเป็นเช่นนี้เอง ตั้งแต่วันแรกที่พบกัน จนถึงวันที่เขารู้ว่าตนเป็นฮ่องเต้ กระทั่งจนถึงบัดนี้ ก็เป็นเช่นนี้มาโดยตลอด นิสัยเขาเป็นคนแบบนี้