ตอนที่ 346 กลับมากันหมดแล้ว

เหวยฮ่าวพูดจบ เหวยชุนเจียวก็จ้องมองเขา

"พี่ จริง ๆ นะ ไม่ใช่ข้าไม่ไว้หน้าพี่ แต่ถ้าข้าไป ข้าอยากรู้นักว่าใครจะกล้ากินข้าว มันไม่จำเป็นเลย เข้าใจหรือไม่" เหวยฮ่าวมองพี่สาวคนโตอย่างจนใจ

"ไม่ไปก็ไม่ไป ได้เหมือนกัน เจ้าเด็กเหลือขอ เดี๋ยวนี้รู้จักวางมาดเสียด้วย" เหวยชุนเจียวถลึงตาใส่เหวยฮ่าวแล้วพูดขึ้น

"ไม่ได้วางมาด ข้าไปไม่เหมาะจริง ๆ ข้าไปก็ลดศักดิ์ศรีตัวเองน่ะสิ ตัวข้าเป็นถึงกั๋วกง ให้ไปนั่งกินข้าวเป็นเพื่อนขุนนางขั้นห้าขั้นหกพวกนั้น พวกเขามีหน้าใหญ่โตมาจากไหน ถึงกล้าให้ข้าไปนั่งกินข้าวเป็นเพื่อน" เหวยฮ่าวหมดทางเลือก อย่างไรตนเองก็ไม่อยากไปอยู่แล้ว

"เอาเถอะ ข้าไม่ว่าอะไรแล้ว พี่เขยเจ้าก็บอกเหมือนกันว่าอย่ามาตามเจ้า บอกว่าเรื่องแบบนี้มารบกวนเจ้าคงไม่ดี ข้าก็แค่คิดว่านี่เป็นครั้งแรกที่ที่บ้านเลี้ยงข้าวคนอื่น คิดว่าถ้าเจ้าอยู่ด้วย จะได้ดูมีหน้ามีตาขึ้นมาหน่อย" เหวยชุนเจียวพูดกับเหวยฮ่าวด้วยรอยยิ้ม