ตอนที่ 349 ผู้เล่นย่อมมองไม่ทะลุ

การมาเยือนของเหวยฮ่าวทำให้หลี่เฉิงกานดีใจอย่างยิ่ง ครั้นรู้ว่าเหวยฮ่าวส่งสุรามาให้ถึงสี่สิบจิน เขาก็ยิ่งเบิกบานใจขึ้นไปอีก

"ดีๆๆ ค่ำนี้ต้องกินข้าวที่วังตะวันออก ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด เจ้าเหมือนจะไม่เคยกินข้าวที่วังตะวันออกเลย อย่างไรเสียข้าก็เป็นพี่เมียเจ้า ข้าวสักมื้อยังไม่เคยเลี้ยงเจ้าเลย ไม่สมควรอย่างยิ่ง!" หลี่เฉิงกานเอ่ยกับเหวยฮ่าวด้วยรอยยิ้ม ในใจให้ความสำคัญกับการมาเยือนของเหวยฮ่าวอย่างมาก และยินดียิ่งนัก

"เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจแล้วนะ จริงสิ พี่สะใภ้เป็นอย่างไรบ้าง" เหวยฮ่าวพยักหน้า พลางมองหลี่เฉิงกานแล้วเอ่ยถาม

"ดีขึ้นแล้ว ได้ห้องกระจกรับแสงของเจ้านั่นแหละ ไป ไปนั่งคุยกันที่ห้องหนังสือของข้า" หลี่เฉิงกานบอกกับเหวยฮ่าว เหวยฮ่าวพยักหน้ารับแล้วตามหลี่เฉิงกานไปยังห้องหนังสือ ห้องหนังสือของเขาเชื่อมต่อกับห้องกระจกรับแสง ด้านนอกจัดวางชุดน้ำชาไว้เรียบร้อยแล้ว

"มา เชิญนั่ง มีแค่เราสองคน ข้าจะชงชาเอง เจ้ามาหาได้แต่ละครั้งไม่ง่ายเลย แน่นอนว่าข้าไม่ได้มีเจตนาตำหนิเจ้านะ รู้ดีว่าเจ้าไม่อยากเดินสายไปไหนมาไหน อย่าว่าแต่วังของข้าเลย แม้แต่ฝั่งเสด็จพ่อ หากเจ้าเลี่ยงได้ก็คงไม่ยอมไป" หลี่เฉิงกานล้างชุดน้ำชาพลางยิ้มแย้ม พลางเอ่ยกับเหวยฮ่าวด้วยเสียงหัวเราะ