ตอนที่ 348 ความกังวลใจของหลี่ซื่อหมิน

เหวยฮ่าวได้ยินคำพูดของพวกเขาก็ได้แต่ยิ้มแหย

"เซิ่นยง อย่าคิดว่าพวกเราไม่รู้นะ ตอนนี้ในมือเจ้ามีของดีตั้งเท่าไร มีคนหมายตาของของเจ้าอยู่ตั้งกี่คน!" หลี่เต๋อเจี้ยนเอ่ยขึ้นพลางหัวเราะเช่นกัน

"หมายตาแล้วมีประโยชน์อะไร เจ้าก็รู้นี่ว่าข้ายุ่งจะตาย ตอนนี้เรื่องที่อำเภอว่านเหนียน ข้ายังแทบจัดการไม่ทันเลย รอปีหน้าเถอะ ถ้ายังไม่เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ ทำอะไรก็ไม่ได้ทั้งนั้น!" เหวยฮ่าวหัวเราะเบา ๆ พลางกล่าว

"แต่อย่าลืมพวกเราก็แล้วกัน พวกเราขอแค่ถือหุ้นส่วนน้อยก็พอ ติดตามเจ้าไปย่อมมีเงินให้กอบโกย ตอนนี้ข้ากดดันเหลือเกิน ได้ยินว่าท่านพ่อของข้าติดหนี้อยู่ไม่ใช่น้อย เฮ้อ คราวนี้เบี้ยหวัดของข้า ข้าเก็บไว้เองแค่สามก้วนเท่านั้น!" เฉิงชู่เลี่ยงกล่าวพลางถอนหายใจยาว

"จนขนาดนี้เชียวหรือ เด็ก ๆ เบิกเงินมาหนึ่งร้อยก้วน!" เหวยฮ่าวได้ยินดังนั้นจึงหันไปสั่งบ่าวไพร่ทันที