ตอนที่ 441 ศิษย์พี่โหว

โหวจวินจีได้ยินคำพูดของเหวยฮ่าวก็มองเหวยฮ่าวด้วยความตกตะลึง

"เอาละ อย่ามองข้าเช่นนี้เลย ข้ามีความสามารถเท่าใดท่านยังไม่รู้ด้วยซ้ำ หลังจากนี้ท่านคงไม่มีโอกาสได้เห็นแล้ว ท่านว่าท่านจะทำไปเพื่ออันใด ขาดเงินก็มาหาข้าโดยตรง ข้าพาท่านหาเงินก็สิ้นเรื่อง ที่ข้าไม่ได้ไปหาท่านก็เพราะข้ากับท่านไม่สนิทกัน ท่านว่าข้าว่างจนกินอิ่มเกินไปหรืออย่างไร ถึงต้องไปสุ่มหาคนตามท้องถนนแล้วถามเขาว่า ไปไหม ข้าจะพาไปหาเงิน" เหวยฮ่ายิ้มมองโหวจวินจีพลางเอ่ยขึ้น

ยามนี้โหวจวินจีจ้องมองเหวยฮ่าวเขม็ง คำพูดนี้ช่างบาดใจนัก ที่แท้ก่อนหน้านี้ที่ไม่พาตนไปด้วย เป็นเพราะตนไม่ได้ไปหาเขาเองงั้นหรือ