ตอนที่ 707 ก็เพื่อเจ้า

หลี่ซื่อหมินเกลี้ยกล่อมไม่ให้เหวยฮ่าวไปลั่วหยาง ทว่าเหวยฮ่าวกลับยืนกรานจะไปให้ได้ ช่วยไม่ได้จริงๆ ตนจำเป็นต้องส่งสัญญาณเตือนพวกเขา ในเมื่อหลี่เค่อบังอาจมาระรานตน ย่อมไม่มีทางไม่ต้องชดใช้ อีกทั้งเรื่องคราวนี้ก็ทำให้ตนรู้สึกหนาวเหน็บใจอย่างแท้จริง

ด้านหลี่ซื่อหมินเมื่อได้ยินว่าเหวยฮ่าวปักใจจะไปลั่วหยางให้ได้ก็จนปัญญา ได้แต่หันไปมองจ่างซุนฮองเฮา ทว่าจ่างซุนฮองเฮากลับทำเป็นมองไม่เห็น เพราะนางรู้ดีว่าหลี่เค่อสมควรได้รับการตักเตือนเสียบ้าง

หากหลี่เค่อไปแล้ว เมืองหลวงแห่งนี้ก็เหลือเพียงหลี่เฉิงกานกับหลี่ไท่ที่แย่งชิงกัน ทั้งสองคนล้วนเป็นโอรสของนาง ไม่ว่าใครได้เป็นฮ่องเต้ สำหรับนางแล้วล้วนยอมรับได้ทั้งสิ้น แน่นอนว่านางยังคงหวังให้หลี่เฉิงกานได้เป็นฮ่องเต้มากกว่า