ตอนที่ 878 ความรับผิดชอบของใคร

หลี่ซื่อหมินได้ยินเหวยฮ่าวบอกว่าเหวยฟู่หรงฟื้นแล้ว จึงมองเหวยฮ่าวด้วยความยินดีอย่างยิ่งแล้วตรัสถาม

"ฟื้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ ทว่ายามนี้ยังนับว่ามีอันตรายอยู่ ยังต้องรอดูอาการต่อไป แต่อาการในวันนี้ดูดีขึ้นมากแล้วพ่ะย่ะค่ะ!" เหวยฮ่าวพยักหน้า ยิ้มพลางมองหลี่ซื่อหมินแล้วทูลตอบ

"เช่นนั้นก็ดี เช่นนั้นก็ดีแล้ว พ่อของเจ้าเป็นคนดี คนตั้งเท่าไรก็พูดกันเช่นนี้ หลายวันมานี้ ตอนที่พ่อเจ้ายังหมดสติอยู่ มีคนอยากจะไปเยี่ยมพ่อเจ้าตั้งมากมาย โดยเฉพาะชาวบ้านในเมืองฝั่งตะวันตกเหล่านั้น ต่างพากันไปรออยู่หน้าประตูบ้านเจ้า ในมือยังหอบหิ้วข้าวของจากบ้านตนเองมาด้วย อยากจะเข้าไปเยี่ยมไข้ นี่แสดงถึงอะไร แสดงว่าพ่อเจ้าได้ทำความดีไว้มากมายจริง ๆ!" หลี่ซื่อหมินตรัสขึ้นด้วยความสะเทือนพระทัยในยามนี้ ทรงคิดไปถึงว่าหากวันใดตนเองสิ้นไปแล้ว ชาวบ้านจะปฏิบัติต่อตนเช่นนี้หรือไม่?