ตอนที่ 879 ความฉลาดปราดเปรื่องของเหวยฟู่หรง

หลี่ซื่อหมินจนปัญญายิ่งนัก ในเมื่อหลี่หยวนตรัสมาเช่นนี้ พระองค์จะสั่งประหารได้อย่างไร มีแต่ต้องหาทางอื่น

"เอ้อร์หลาง น้องๆ พวกนั้นของเจ้า เจ้าปล่อยปละละเลยเกินไปจริงๆ นั่นแหละ สองสามปีก่อน ข้าเองก็มีเรื่องกลัดกลุ้มในใจ ไม่ได้ใส่ใจพวกเขาเท่าใดนัก ส่วนเจ้าน่ะหรือ ก็ไม่มีเวลาไปอบรมสั่งสอน พวกเขาถึงได้เป็นเช่นนี้ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ พวกเราล้วนมีส่วนต้องรับผิดชอบ

อีกอย่าง เรื่องนี้ตั้งแต่แรกเจ้าควรต้องพูดให้กระจ่างกับพวกเขา หากพวกเขาไม่เชื่อฟัง ตอนนั้นค่อยลงมือสั่งสอนก็ยังไม่สาย ทว่าเจ้ากลับมิได้พูด ข้ารู้ว่าเจ้าลำบากใจ แต่จะตามใจพวกเขาจนเหลิงแบบนี้ไม่ได้ ท้ายที่สุดจะเกินเยียวยา!" หลี่หยวนประทับนั่งอยู่ตรงนั้น มองหลี่ซื่อหมินแล้วตรัส