บทที่ 1002 จิตใจอาจไม่บริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่ร่างกายอย่างน้อยก็ยังบริสุทธิ์สะอาด

หลี่ซื่อหมินเห็นสีหน้าขึงขังจริงจังของเฉิงชู่ปี้แล้ว แทบอยากจะถอดพื้นรองเท้าฟาดหน้าไอ้สารเลวที่อาศัยหน้าที่การงานหาเศษหาเลยคนนี้นัก

ฮองเฮาจั่งซุนที่ยืนอยู่ข้างๆ ส่ายหน้าอย่างจนใจ

"เอาเถิด ไท่เฟยเป็นสตรี หากจะให้หลานชู่ปี้ที่เป็นหมอคอยปรนนิบัติดูแลอยู่ที่นี่ก็คงไม่สะดวกใจหลายอย่างจริงๆ"