บทที่ 1007 ดนตรีประหลาดพรรค์นี้ มันชวนให้ติดลมง่ายเกินไปหน่อยจริงๆ

พอเหล่าอาจารย์เลิกสอนแล้วเดินมายังส่วนสำนักงาน ก็ได้ยินเสียงดนตรีจังหวะเร้าใจกระหึ่มลอยมา

แต่ละคนต่างยืนงงเป็นไก่ตาแตกสบตากัน นี่มันเพลงบ้าบออะไรกันเนี่ย?

จางเหวินชางในฐานะไท่เล่อลิ่งมีพรสวรรค์ทางดนตรีติดตัวมาแต่กำเนิด ทั้งยังมีสัญชาตญาณในการจับจังหวะอันยอดเยี่ยม