บทที่ 1080 ไม่ทราบว่าเสด็จพ่อจะทรงเมตตาอนุญาตให้ลูกตามเสด็จเคียงข้างได้หรือไม่

พอถูกเจียงหย่าชิงยกยอเช่นนี้ สีหน้าของเว่ยอ๋องหลี่ไท่ก็ค่อยๆ คลายลง มือใหญ่ตบเบาๆ ลงบนพุงกลมพลุ้ยของตน พลางแย้มยิ้มอย่างสุขุมและสงวนท่าที

"พูดอะไรอย่างนั้น เปิ่นหวังก็แค่รักการอ่านหนังสือ พอจะมีข้อคิดติดตัวอยู่บ้างเล็กน้อยก็เท่านั้น"

"ในเมื่อองค์ชายทรงทราบเรื่องนี้ เช่นนั้นผู้น้อยขออาจเอื้อมถามสักคำ องค์ชายประสงค์จะทำตัวเป็นเปี้ยนจวง หรือประสงค์จะทำตัวเป็นเสือร้ายพ่ะย่ะค่ะ?"