บทที่ 1106 แม้ที่นี่จะไร้ร่องรอยผู้คน แต่ก็ต้องมีจิตสำนึกสาธารณะกันบ้างสิ

เฉิงชู่ปี้หันขวับไป เห็นท่าทางผิดปกติของฟางจวิ้นก็อดตวาดถามไม่ได้

“เจ้าฟาง เจ้าจะทำอะไรน่ะ?”

“น้องปวดฉี่ขอรับ ประเดี๋ยวเดียว”