บทที่ 1110 เขย่งปลายเท้าคว้าคอเจ้าคุณชายสามเฉิงผู้โวยวาย

พอได้ยินเช่นนั้น เฉิงชู่ปี้ก็โต้กลับอย่างไม่สบอารมณ์

“เจ้าพูดจาอะไรของเจ้า ฝีปากของข้าน่ะ ต่อให้ไม่กล้าเคลมว่าเป็นอันดับหนึ่งในใต้หล้า แต่นับว่าเป็นระดับหัวกะทิเชียวนะเว้ย”

“เจอคนพูดภาษาคน เจอผีพูดภาษาผี นั่นน่ะคือทักษะเอาตัวรอดที่จำเป็น เจ้าเข้าใจหรือไม่?”