บทที่ 1116 กะจะหาเรื่องมาทำลายไผ่สี่เหลี่ยมที่ตัวเองโปรดปรานอีกแล้วสิท่า

ดวงตาสีดำขลับเป็นประกายคู่นั้นของหลี่หมิงต๋าจับจ้องใบหน้าคมสันของพี่สามเฉิงตาไม่กะพริบ

นางมั่นใจเต็มร้อยว่าหลังจากพี่สามเฉิงพูดชื่อ 'หนูไผ่' ออกมาแล้ว เขาแอบกลืนน้ำลายไปอย่างน้อยสองถึงสามอึกแน่ๆ

และเมื่อประมวลผลด้วยมันสมองอันแสนเฉลียวฉลาดปนน่ารักของหลี่หมิงต๋าแล้ว… เจ้าหนูไผ่นี่ต้องอร่อยมากแน่นอน!