บทที่ 1115 เฉิงชู่ปี้รู้สึกว่าภาพลักษณ์นี้ชักจะเบี้ยวไปไกลเกินกู่กลับ

หลี่หมิงต๋าหรี่ดวงตากลมโตใสแป๋วโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว นางย่อกายคารวะคุณชายสามเฉิงอย่างมีมารยาท

“หมิงต๋าคารวะพี่สามเฉิงเจ้าค่ะ”

เห็นเด็กน้อยน่ารักผู้นี้รู้จักกาลเทศะและมารยาท รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉิงชู่ปี้ก็ยิ่งเจิดจ้าขึ้น แม่หนูน้อยคนนี้รู้ความกว่าเสด็จพ่อของนางตั้งเยอะ