บทที่ 1122 ในเมื่อคุมปากเสี่ยวซื่อจื่อไม่ได้ ก็ต้องให้นางขยับแข้งขยับขา

เจี๋ยเซ่อซู่จ้องแผนผังเวรยามอย่างละเอียดอยู่นานครึ่งค่อนวันจนศีรษะล้านเลี่ยนตามธรรมชาติเริ่มขึ้นสีแดงก่ำ ทว่าเขาก็ยังคิดหาหนทางลอบเข้าพระราชวังจิ่วเฉิงไม่ได้สักที

ขณะนั้นเนื้อสัตว์ป่าย่างที่วางอยู่เริ่มส่งกลิ่นหอมได้ที่ เจี๋ยเซ่อซู่จึงพับแผนผังเก็บเข้าอกเสื้อไปก่อน ตัดสินใจว่าขอรองท้องให้หายหิวแล้วค่อยขบคิดหาทางต่อ

แต่ทันใดนั้น เสียงเอะอะโวยวายก็แว่วดังมาจากที่ไกลๆ