บทที่ 1145 ต่อหน้าพี่ชู่ปี้ผู้หน้าหนา ร้องเรียกท่านพ่อก็ไร้ประโยชน์

หลี่ซื่อหมินมองคนเถื่อนทูเจวี๋ยสองคนที่พอได้ยินประโยคนี้ก็ตาแดงก่ำ สีหน้าเจ็บปวดรวดร้าวขึ้นมาทันทีด้วยความงุนงง

หรือว่าเจ้าสามเฉิงจะไปทำเรื่องบัดสีบัดเถลิง น่ารังเกียจเดียดฉันท์อะไรกับพวกมันเข้าจริงๆ?

หลี่ซื่อหมินอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองคุณชายสามเฉิงอีกแวบ เจ้าหมอนั่นยังคงเจื้อยแจ้วอยู่ตรงโน้น หลอกล่อให้เจ้าตัวเล็กแสนน่ารักของเขาหัวเราะจนตาหยีอย่างมีความสุข