บทที่ 1149 นี่ไม่เหมือนกับไผ่สี่เหลี่ยมที่แอบทำเงียบๆ ก็จบเรื่อง

เฉิงชู่ปี้กลับมาถึงหอชิงโยว พลันเห็นเครื่องปรุงสารพัดอย่างที่เติ้งเซิ่งซินตระเตรียมไว้ ยิ่งพอนึกถึงชะตากรรมอันน่าเวทนาของครอบครัวหมูป่าในวันนี้ ก็อดเศร้าสลดจากก้นบึ้งของหัวใจไม่ได้

ทว่าถึงจะเศร้า แต่ท้องก็ยังต้องอิ่ม เครื่องเทศเตรียมไว้ตั้งมากมาย จะปล่อยให้เสียของได้อย่างไรกัน

เมื่อมองดูเติ้งเซิ่งซินที่อุตส่าห์ตระเตรียมเครื่องปรุงอย่างพิถีพิถัน แต่สุดท้ายแม้แต่ขนหมูสักเส้นก็ยังไม่ได้เห็น จนมีสีหน้าหงอยเหงาลงไปไม่น้อย