บทที่ 1156 เดินทอดน่องในป่าไผ่สี่เหลี่ยมอันเปี่ยมด้วยบทกวีและภาพวาด

เมื่อมองดูเรือนแยกเจ็ดแปดหลังที่มีขนาดพอๆ กันตรงนี้ ก็ไม่รู้ว่าเตียงด้านในจะมีขนาดเท่ากันด้วยหรือไม่

ด้วยบั้นท้ายดินระเบิดและสรีระไซส์มิชลินอันกว้างขวางเกินพิกัดของเว่ยอ๋อง ไม่รู้ว่าคนของกรมโยธาประจำพระราชวังจิ่วเฉิงได้สั่งทำเตียงขนาดพิเศษไว้ให้บ้างหรือเปล่า

แต่น้ำหนักตัวขนาดนั้น เฉิงชู่ปี้คิดว่าคงนอนทับเตียงจนหักได้สบายๆ หรือว่าเจ้าตัวจะนอนแผ่บนพื้นไปเลย?