บทที่ 1157 ช่วงนี้พบว่า มีการลักลอบตัดป่าไผ่สี่เหลี่ยม…

เฉิงชู่ปี้ถึงกับเหวอไปเลย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ชายฉกรรจ์ร่างบึกบึนสองคน เดินวนไปเวียนมาอยู่ในป่าไผ่สี่เหลี่ยมไม่หยุดหย่อน

แถมยังส่งสายตาหวานเชื่อม จังหวะก้าวขาสอดคล้องรู้ใจ ซ้ำยังดึงไม้ดึงมือกันอีก

เฉิงชู่ปี้อดไม่ได้ที่จะเบิ่งตากว้างเท่าไข่ห่าน สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ ซี้ด…