บทที่ 1158 นึกไม่ถึงว่าตนเองก็มีวันได้เกาะเจ้าตัวน้อยน่ารักกิน

หลี่หมิงต๋าบอกลาหลี่จื้อด้วยอารมณ์เบิกบาน ทว่าพอมองดูแล้วเห็นว่าเวลายังเช้าอยู่มาก

เจ้าตัวน้อยแสนน่ารักกวาดดวงตากลมโตไปเห็นลานเรือนแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกล จึงอดไม่ได้ที่จะยื่นปากบึ้งตึงขึ้นมา

"พี่เก้า ทำไมเรือนของพี่สี่ถึงปิดประตูล่ะ"