บทที่ 116 คิดว่าข้าล้อเล่นหรือไง

“นี่มัน… ของสิ่งนี้ใช้สำหรับบรรจุสิ่งของใช่หรือไม่ขอรับ?”

เจียงเหล่าลิ่วกวาดสายตามองเพียงครู่เดียว ก็เข้าใจจุดประสงค์คร่าวๆ ของภาพวาดที่มีเส้นสายเรียบง่ายชัดเจนภาพนี้ได้อย่างรวดเร็ว

เรื่องนี้ทำให้เฉิงชู่ปี้อดที่จะยิ้มอย่างภาคภูมิใจไม่ได้ แถมยังจงใจปรายหางตาไปทางหลี่เค่อ "ไงล่ะเจ้าเด็กน้อย กล้าดูถูกพี่ชายคนนี้เชียวหรือ?"