บทที่ 1182 เรื่องแค่นี้ไม่นับเป็นอะไร เปิ่นหวังเคยคลุกคลีกับสตรีทอผ้ามาก่อน…

ยังไม่ทันที่หลี่เค่อจะได้เอ่ยปากคัดค้าน ฝ่ามือใหญ่ของเฉิงชู่ปี้ก็ฟาดเปรี้ยงลงบนบ่าของเขาอีกระลอก

"แน่นอนว่าย่อมขาดน้องรักอย่างเจ้าไปไม่ได้อยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น พี่ใหญ่อย่างข้าก็ต้องมีสักชุด ถึงตอนนั้นพวกเราสามพี่น้องสวมชุดเกราะผ้าฝ้ายไปยืนเรียงหน้าสลอนต่อหน้าเสด็จพ่อเจ้า จึ๊ๆ…"

หลี่เค่อที่เมื่อครู่ยังกระหยิ่มยิ้มย่อง พลันหน้าถอดสี "พี่ชู่ปี้ อย่าหาเรื่องใส่ตัวเลยเชียว ช่วงนี้เสด็จพ่อข้ากำลังอารมณ์บ่จอยอยู่ด้วย"