บทที่ 125 น้องเสี่ยวอู๋ เจ้าแต่งหญิงแล้วดูดีจริงๆ นะ

เด็กสาวแสนซนที่มีผิวพรรณแดงก่ำเย้ายวนใจ บนศีรษะสวมหมวกทรงแหลมสีเขียวสดใส กระโปรงที่สวมอยู่ทำจากผ้าขี้ริ้ววัว

นางกำลังร่ายรำอย่างยั่วเย้าอยู่บนขอบหม้อไฟทองเหลือง กระทั่งตอนหันกลับมามอง ดวงตาก็เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา หากแต่น้ำตานั้นกลับหยดแหมะลงมาเป็นเม็ดพริกทีละเม็ดๆ

จากนั้นนางก็กระโดดผลุงลงไปในหม้อ กลายเป็นน้ำซุปสีแดงฉาน ฟองเดือดที่ผุดขึ้นมาล้วนปรากฏเป็นใบหน้าของนาง