บทที่ 1297 ข้าอยากจะดูนักว่า ลู่เหนิงที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกจะตายอย่างไร

เมื่อได้ยินคำนี้ ลู่เหนิงก็ถึงกับหัวเราะร่าออกมาทันที

"พวกเจ้ารู้หรือไม่ เมื่อก่อนทหารเหลียวข้างกายข้าลู่เหนิงก็ไม่ต้องจ่ายเงินสักแดงเหมือนกัน ขอแค่ให้พวกมันได้กินอิ่มท้องสักมื้อ

พวกมันก็ยอมถวายหัวทำงานให้ข้าแล้ว แต่ตอนนี้ล่ะ ทุกคนอยู่ดีกินดีขึ้น ทหารเหลียวเองก็เริ่มกระดิกกระเดี้ยอยากไปทำงานหาเงินเหมือนกัน