บทที่ 1298 รอให้หลงจู๊ผู้นั้นตายด้วยน้ำมือพวกเรา ดูซิว่ามันจะทำอย่างไรได้อีก

ชาวเหลียวผู้หนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้าไปในคฤหาสน์อันเงียบสงบและงดงาม ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากจวนข้าหลวง

เวลานี้ ลู่เหนิงผู้อดีตเคยพึ่งพาเพียงคันธนู มีดพร้า และความบ้าบิ่นส่วนตัวจนกลายเป็นยอดนักรบอันดับหนึ่งของชาวเหลียว

กำลังตั้งอกตั้งใจฝึกคัดอักษรพู่กันจีน โดยมีหญิงชาวฮั่นหน้าตาสะสวย กิริยามารยาทเพียบพร้อมคอยปรนนิบัติอยู่เคียงข้าง