บทที่ 1429 แล้วไง ขัดหูขัดตาแล้วจะทำไม มีปัญญาก็ไปยื่นฎีกาถอดถอนข้าสิ

เฉิงชู่ปี้เดาะลิ้น กรอกตาไปมาอยู่นาน สองหัวก็คิดไม่ออกว่าจะมีหนทางใดดีไปกว่านี้

เมื่อมองดูหลี่เค่อที่ทำหน้าเศร้าสร้อย แววตาหม่นหมองไร้ประกาย ก็จำใจต้องพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้

"เอาเถอะ เช่นนั้นเจ้าก็ทำตามวิธีนี้ไปก่อน ไว้วันหน้าข้าค่อยตรึกตรองดูอีกที เผื่อจะหาทางอื่นมาแก้ไขได้"