บทที่ 152 ฝ่าบาทมิควรปลดขุนนางออกหรอกหรือ ไฉนถึงยังตีคนได้เล่า

“ฝ่าบาททรงพระปรีชา…” อวี๋จื้อหนิง จานซื่อแห่งตำหนักบูรพาทรุดกายคุกเข่าลงโขกศีรษะกับพื้น กราบทูลหลี่ซื่อหมินอย่างนอบน้อม

“เฉิงชู่ปี้ รองผู้บังคับการกองกำลังฝ่ายซ้ายประจำตำหนักบูรพา ฝ่าฝืนกฎระเบียบ ละเลยหน้าที่ โบยยี่สิบไม้ ปรับเบี้ยหวัดสามเดือน”

“???” เฉิงชู่ปี้ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก “หา? ฝ่าบาท… มิควรปลดข้าออกจากราชการหรอกหรือ ไฉนถึงกลายเป็นลงโทษโบยตีแทนได้เล่า?”