บทที่ 153 ไม่เคยพบคนหนุ่มที่หน้าหนาไร้ยางอายเยี่ยงนี้มาก่อน

เฉิงชู่ปี้รู้สึกเซ็งจิตชะมัด เทียบกับการโดนฟาดสักยกแล้ว ข้าอยากจะไสหัวออกจากตำหนักบูรพามากกว่าโว้ย!

แต่พอเห็นท่าทางห่วงใยจริงใจของหลี่เฉิงเฉียน คำพูดนี้เขากลับกลืนลงคอไป ได้แต่โบกมือทำเป็นไม่ใส่ใจ

“แผลเล็กน้อยแค่นี้ ไม่เป็นไรหรอกพ่ะย่ะค่ะ” ต้องยอมรับเลยว่าพวกขุนศึกเก๋าเกมพวกนั้นมีฝีมือจริงๆ