บทที่ 1541 แหกปากคร่ำครวญอะไรถึงท่านพ่อคราวนั้นแห่งปีเจินกวนที่สิบห้า

เรือนในจวนสกุลฟาง ท่านมหาเสนาบดีฟางที่เพิ่งวิ่งไล่กวดลูกชายแท้ๆ จนหมวกเบี้ยวเสื้อผ้าหลุดลุ่ยไปเมื่อครู่ บัดนี้จัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมจนเข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้ว

เขานั่งอยู่บนตำแหน่งประธานด้วยท่าทีน่าเกรงขามโดยมิต้องบันดาลโทสะ สองมือค้ำโต๊ะ สายตาดุจสายฟ้าฟาดจ้องเขม็งไปยังเจ้าลูกทรพี ฟางเอ้อร์หลาง

ฟางเอ้อร์หลางทำหน้าหงอยคอตกคุกเข่าอยู่ห่างจากท่านพ่อราวสองจ้าง พลางส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังท่านแม่ที่นั่งอยู่อีกด้านไม่หยุดหย่อน