บทที่ 1562 เอ๊ะ ข้าคล้ายจะเห็นเสี่ยวซื่อจื่อบ้านเรา…

ฟางจวิ้นมองพี่ชู่ปี้ผู้มีสีหน้าเปี่ยมคุณธรรมอย่างตะลึงงันไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหันขวับไปมองยังสะพานป้าเฉียวที่อยู่ไกลออกไป

น่าเสียดายที่ระยะทางค่อนข้างไกล จึงมองเห็นเพียงร่างเพรียวบาง ส่วนหน้าตานั้นมองไม่ชัดเลยแม้แต่น้อย

"อยากเห็นชัดกว่านี้งั้นรึ หึๆ มาๆ เดี๋ยวพี่พาไปเอง อย่าเกร็ง ทำเป็นคุยโม้โอ้อวดสัพเพเหระกันไป แล้วค่อยๆ เดินเตร่ไปทางนั้น"