บทที่ 1577 รีบสั่งคนไปยังตำหนักฉงเหรินเพื่อดับไฟ เร็วเข้า!

“นอกจากนี้ ยังต้องรีบจัดสรรเสบียงไปช่วยเหลือราษฎรชาวหวาโจวโดยเร็ว ป้องกันไม่ให้ราษฎรต้องบ้านแตกสาแหรกขาดพลัดถิ่นฐาน”

“ตั้งแต่ปลายปีก่อนจนถึงตอนนี้ แถบกวนจงมีภัยพิบัติไม่หยุดหย่อน เสบียงในคลังต่างๆ ของนครฉางอานก็ไม่รู้ว่าจะประคองไปได้อีกนานเท่าไร”

พูดถึงตรงนี้ หลี่ซื่อหมินก็ลูบจมูกตัวเอง ก่อนจะถอนหายใจยาวออกมาอีกครั้งด้วยความกลัดกลุ้ม