บทที่ 1576 ผู้เฒ่าคนนี้ยอมตายดีกว่า จะไม่ทำเครื่องดนตรีให้มันอีกเป็นอันขาด

“…หรือว่าเจ้ายังกล้าเสนอหน้าเดินกลับเข้าไปอีก?”

เสียงของหลี่เค่อพลันแหลมสูงขึ้นแปดระดับ ตัวเขารู้สึกว่าแค่คิดถึงภาพอันน่ากระอักกระอ่วนใจเมื่อครู่ ก็อับอายจนหน้าชาไปหมดแล้ว

เฉิงชู่ปี้กวาดตามองหลี่เค่ออย่างไม่สบอารมณ์ อะไรกัน ดูถูกคนตระกูลเฉิงที่ชอบลงมือทำจริงอย่างพวกเราหรือไร