บทที่ 1599 ข้ายังไม่ทันจะได้เข้าหอเลยด้วยซ้ำ นี่มันคำอวยพรอันห่างไกลขนาดไหนกันเนี่ย

ในวันมงคลสมรสอันน่ายินดี เจ้าฟางรองที่ถูกพวกพี่น้องกรอกสุราจนหน้าแดงก่ำหูแดงแจ๋ ยืนโงนเงนโซซัดโซเซอยู่นอกห้องหอ

หลังจากหยอกล้อในห้องหอจนหนำใจแล้ว หลี่เค่อก็ตบไหล่ฟางจวิ้นอย่างพึงพอใจ ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปกระซิบกระซาบใกล้ๆ

"น้องรัก เจ้าต้องอ่อนโยนกับน้องสาวข้าหน่อยนะ…"