บทที่ 1604 เดินในบ้านตัวเองแท้ๆ กลับให้ความรู้สึกหนาวเหน็บและโศกเศร้าดั่ง 'สายลมหวีดหวิวแม่น้ำอี้เหน็บหนาว'

หึๆ ไม่กล้าแม้แต่จะตามไปดู ทำไมน่ะหรือ? ก็เพราะพี่ใหญ่ทนไม้ทนมือไม่ไหว โดนหวดไม่กี่ทีก็ยอมแพ้แล้วน่ะสิ

แต่ปัญหาก็คือฮูหยินหลี่ผู้นี้เก่งกาจเกินไป ซ้ำยังคลั่งไคล้ในวิถียุทธ์ พอสั่งสอนลูกชายตัวเองเสร็จแล้วยังอารมณ์ค้าง

เลยถือโอกาสกวักมือเรียกพวกคนรุ่นหลังที่แอบมามุงดูให้ลงไปในสนามด้วย