บทที่ 1621 รู้สึกอยากลงมือทำให้ท่านอ๋องอู๋บาดเจ็บปางตายด้วยตัวเองขึ้นมาจริงๆ

เหล่าคนสนิทและทหารองครักษ์ที่กำลังแผ่รังสีสังหาร ดาบกระบี่หลุดจากฝัก ต่างพากันมองเฉิงฟากับองครักษ์จวนอ๋องอู๋สองคนที่วิ่งพรวดพราดมุ่งหน้าไปยังที่ไกลตา

ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาไปทำอะไร อืม คิดดูแล้วคงมีเรื่องสำคัญมาก ถึงได้ส่งพวกเขาไปจัดการ

ทุกคนจึงยังคงตั้งท่าระแวดระวังและแผ่รังสีสังหารขึงขังต่อไป