บทที่ 1658 ลูกของหลี่ซื่อหมิน นิสัยไม่ต่างจากพ่อมันเลยจริงๆ

โหวจวินจี๋ยืนอยู่นอกประตูด้านข้างของจวนเฉินกั๋วกง ทอดสายตามองเจียงหย่าชิงที่เดินทางอย่างเรียบง่ายค่อยๆ กลืนหายไปในความมืดมิดของตรอกซอย

เขาลูบเครายาว จ้องมองตรอกมืดอันไร้ผู้คนพลางครุ่นคิดเงียบงัน

สองพี่น้องโหวเทาและโหวเลวี่ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านข้าง รอคอยอย่างเงียบเชียบ