บทที่ 1659 ช่วงนี้ท่านโหวอาการบาดเจ็บเก่ากำเริบ ไม่เหมาะแก่การเดินทางไกล

โหวจวินจี๋โบกมือ สีหน้าเต็มไปด้วยความอ้างว้างและขื่นขม เขามองดูกลีบดอกไม้ที่ร่วงโรยอยู่ตรงหน้าแล้วทอดถอนใจ

"ข้ากรำศึกมาครึ่งค่อนชีวิต ทุ่มเทสติปัญญาวางแผนกลยุทธ์เพื่อฝ่าบาท ทั้งยังนำทัพออกศึกด้วยตนเอง สร้างผลงานยิ่งใหญ่ให้ต้าถังมาเท่าไร สุดท้ายเพียงเพราะถูกเจ้าหน้าที่คุมกฎกองทัพตัวเล็กๆ คนหนึ่งยื่นฎีกาเอาผิด ข้ากลับต้องติดคุกเพราะความผิดเพียงขี้ผง

ข้าเพียงแค่พลั้งปากพูดไปตอนเมา เจ้าโจรเฒ่าจางเลี่ยงกลับเห็นมิตรภาพร่วมรบเป็นเหมือนเศษสวะ รุดเข้าวังไปฟ้องร้องหวังเอาความดีความชอบทันที