บทที่ 1690 เหล่าลูกหลานตระกูลขุนศึกคว้าชัยด้วยคุณภาพบทกวี

เฉิงชู่ปี้เข็นรถหลี่เค่อลงจากแท่นกวนจิ้งไถชมโบตั๋น พลางได้ยินไอ้หมอนี่ยังคงเร่งให้รีบไปๆ ไม่หยุดหย่อน จึงอดบ่นพึมพำไม่ได้

"น้องรัก เจ้าจะรีบร้อนไปไยกันเล่า พวกเราพี่น้องเพิ่งจะกวาดล้างแวดวงกวีจงหยวนมาหมาดๆ ยังไม่ทันได้อวดเบ่งสักหน่อยเลยนะ"

"ข้าอั้นไม่ไหวแล้ว รีบไปเร็วเข้า รีบสิ!" หลี่เค่อเอ่ยด้วยสีหน้าทุกข์ทรมานแค้นเคือง เมื่อครู่ตนดันเผลอดื่มสุราไปหน่อย บ้าเอ๊ย ผลคือตอนนี้ปวดฉี่ขึ้นมาเสียได้ แต่ปัญหาคือเขายังต้องรับบทคนใกล้ตายอย่างมีสำนึกในหน้าที่นี่สิ