บทที่ 1726 นายน้อยออกจากบ้านไปสองเค่อแล้ว เชิญท่านใต้เท้าเจียงรีบกลับบ้านด่วน

ฟางจวิ้นยืนอยู่กลางทุ่งรกร้างกว้างใหญ่พลางปวดเศียรเวียนเกล้าเหลือแสน ที่นี่มีผืนป่าขนาดใหญ่ ทุกหนแห่งล้วนเต็มไปด้วยแมกไม้โบราณสูงเสียดฟ้า

ซ้ำยังมีเรือกสวนไร่นารกร้างรวมถึงบ้านเรือนราษฎร

ไพร่พลในมือเขามีไม่ถึงพันนาย หากกระจายกำลังลงไปในทุ่งกว้างใหญ่เพียงนี้ ย่อมไม่มีทางทั่วถึงแน่นอน ทว่าเขาก็ไม่อยากยืนรอทื่อๆ อยู่เช่นนี้ จึงอดกลัดกลุ้มไม่ได้