บทที่ 1731 อยากเอาชีวิตรอด ก็อย่าไปสนว่าลูกเล่นจะพิสดารแค่ไหน

เฉิงชู่ปี้ทิ้งศอกเหล็กลงล่าง พร้อมแทงเข่าเหล็กสวนขึ้นบน มือสังหารที่เกือบจะฝ่าแนวป้องกันเข้ามาได้จึงทำได้เพียงส่งเสียงครางอู้อี้อย่างน่าประหลาดด้วยความคับแค้นใจ

ยามที่ร่วงลงสู่พื้น มือสังหารที่ใบหน้าเละจนจำสภาพเดิมไม่ได้ผู้นั้นก็งอตัวคุดคู้เป็นกุ้งต้มสุกทันที

ถึงตอนนี้ เฉิงชู่ปี้จึงมีเวลาหันไปมองทางพระชายาซูซื่อและคนอื่นๆ ในยามนี้ พระชายาซูซื่อพอได้ยินเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดของเจ้าสามเฉิงก็รีบหลับตาปี๋ไปก่อนแล้ว