บทที่ 1732 เพื่อมิให้พระชายาต้องถูกหยามเกียรติ กระหม่อมบังอาจ ขอให้พระชายาเผาตัวตาย

“พระชายา กระหม่อมขอเอาชีวิตเป็นประกัน” เฉิงชู่ปี้ประสานมือคารวะอย่างหนักแน่น น้ำเสียงทุ้มต่ำ “ขอพระชายาโปรดเชื่อใจกระหม่อม”

“ก็ได้… ข้าจะร่วมมือกับท่านแม่ทัพเฉิงอย่างเต็มที่” พระชายาซูซื่อเอ่ยอย่างจนใจอยู่บ้าง

นางรู้สึกมาตลอดว่าวิธีของแม่ทัพเฉิงดูจะเล่นพิเรนทร์เกินไปหน่อย ออกจะพิลึกพิลั่นเกินจริงไปบ้าง แต่ในยามนี้ มีเพียงต้องเชื่อใจเขาเท่านั้น