บทที่ 1759 รัชทายาทไม่ได้มองเจ้าเป็นขุนนาง เรื่องบางเรื่องที่ควรพูดเจ้าก็ต้องพูด

สีหน้าของหลี่ซื่อหมินมืดครึ้มลงทันควัน ตาเบิกกว้างจ้องเขม็งไปยังเฉิงเหย่าจินผู้มีใบหน้าหนาเตอะ

ทว่าความหน้าหนาของหมอนี่เรียกได้ว่าไร้เทียมทานใต้หล้า มันหัวเราะแหะๆ พลางประสานมือคารวะ

“องค์ชาย มิสู้… หมั้นหมายเจ้าเด็กสองคนนี้ไว้ก่อนเลยดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”