บทที่ 1760 แต่ก่อนฝ่าบาทโปรดปรานเว่ยอ๋องมากกว่า คาดว่าองค์รัชทายาทก็คงรู้แก่ใจ

“อ้อ เช่นนั้นกระหม่อมคงต้องขอเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ” เฉิงชู่ปี้หัวเราะหึๆ ยืดตัวนั่งตรง ส่งสัญญาณให้หลี่เฉิงเฉียนพูดต่อ

ในเมื่อองค์รัชทายาทชอบเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เช่นนั้นเฉิงผู้นี้จะเป็นฝ่ายตามบ้างก็ใช่ว่าจะไม่ได้

หลี่เฉิงเฉียนถอนหายใจยาวอย่างวังเวง ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปากช้าๆ