บทที่ 1778 คุณชายสามเฉิงผู้ลอยสูงจากพื้นสามชุ่นร่อนมาแต่ไกล…

ในตำหนักบูรพาที่พรุนเป็นตะแกรงเช่นนี้ ไม่ว่าข่าวคราวหรือเรื่องซุบซิบใด ล้วนแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็วเป็นที่หนึ่งเสมอ

เมื่ออวี๋จื้อหนิงได้รับข่าวนี้ ย่อมดีใจจนเนื้อเต้น รีบสาวเท้าตรงไปยังตำหนักลี่เจิ้งทันที

แม้กระดูกที่ร้าวของเขายังไม่หายดี ทว่าเฝือกพยุงแขนอันนั้นก็ถูกเฉิงชู่ปี้ถอดออกไปอย่างเสียไม่ได้ตามคำรบเร้าอย่างหนักแน่นของเขา