บทที่ 180 ผู้มีพายุคลั่งในอกแต่ใบหน้าเรียบเฉยดั่งผิวน้ำ ย่อมสามารถแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ได้

"ท่านพ่อ ท่านมาได้อย่างไรกัน?" หลี่ซื่อหมินในบทบาทบุรุษพยาบาลวีไอพีได้ยินความเคลื่อนไหวนอกห้องพักผู้ป่วย จึงเลิกม่านดู ครั้นเห็นว่าเป็นใครก็ชะงักไป

"ทำไม ข้ามาไม่ได้หรือไร?" หลี่ยวนปรายตามองหลี่ซื่อหมินแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยสวนกลับตามความเคยชิน

หลี่ซื่อหมินถึงกับหน้าดำทะมึน อ้าปากค้างแต่พูดไม่ออก