บทที่ 1815 แม้ไร้โคมแสงสีฟ้า แต่ยังมีดวงตะวันชุบเลี้ยงมวลมนุษย์

"ไม่ต้องกินยาก็รักษาได้งั้นรึ" หมอหลวงอู๋อดไม่ได้ที่จะหันไปมองคุณชายสามเฉิงพลางเอ่ยถามด้วยความกังขา

เขาเป็นหมอหลวงอาวุโสแห่งสำนักหมอหลวง ย่อมรู้ซึ้งถึงความสามารถของอดีตนายแพทย์ใหญ่ผู้นี้เป็นอย่างดี

อีกฝ่ายเป็นถึงหมอเทวดาเลื่องชื่อระดับแคว้น ผู้จับมีดผ่าตัดสะบัดฉับๆ จัดการสารพัดโรคร้ายของผู้ป่วยจนหายขาดได้อย่างฉับไว