บทที่ 1827 ทำให้ลู่กั๋วกงรู้สึกว่าหลานเป็นคนหัวอกเดียวกัน

หลี่ซื่อหมินที่สำลักน้ำชาจนหน้าดำหน้าแดงชี้หน้านิ้วสั่นไปยังเจ้าเด็กตัวแสบ

เจ้าหมอนี่ ปล่อยคำพูดกวนประสาทไม่ให้ทันตั้งตัวเลยจริงๆ รับมือยากชะมัด

ผ่านไปครู่ใหญ่กว่าหลี่ซื่อหมินจะตั้งสติได้ เขารีบจัดระเบียบหนวดเคราให้เรียบร้อยแล้วถลึงตาใส่เฉิงชู่ปี้